3 slaapkamers, een eigen ranger en een LUIPAARD

Doei George hotel, doei Swaziland, Hallo Zuid Afrika! Onze wekker ging vroeg, want vandaag zouden we vertrekken naar de bestemming waar we misschien wel het meest naar uit hadden gekeken: Rhino River Lodge in de provincie KwaZulu Natal. We verblijven hier in een privé reservaat (Manyoni game reserve) en dat zou een hele speciale ervaring moeten zijn. Voor 08:00 zaten we al in de auto en op de enorme drempels in Swaziland (echt niet grappig hoe hoog en onduidelijk aangegeven die zijn) was de rit erheen prima te doen. Het reservaat is afgesloten met een hek dat open gaat als je een ranger van hier belt, maar in ons geval kwam er net een auto uit waarna wij erin konden glippen. 5 km verder (dit duurde bijna een halfuur door de onverharde wegen en de auto ziet er echt niet meer uit) was de receptie, waar we onwijs hartelijk werden ontvangen door Bertie, die ons als één van de eerste dingen mededeelde dat hij de dag ervoor een vrij close ontmoeting had gehad met een Luipaard, en dat het luipaard ook echt in het kamp was geweest. Ook waren er de dagen ervoor leeuwen in het kamp geweest ‘s nachts, superspannend dus. Voor de informatie, dat gebeurt niet vaak en is echt heel gevaarlijk. Deze roofdieren zullen bijna altijd aanvallen en zijn in die zin niet zo bang voor mensen. Gelukkig waren ze er niet meer op ons moment van aankomst en genoten we van een drankje in “The Lodge”, het restaurant met een balkon midden in het park en daarnaast een lounge, waar de wilde dieren gewoon langs lopen! Na een half uurtje was onze kamer (haha zeg maar gerust huis) klaar en konden we die bezichtigen. Er zijn hier een aantal kleine huisjes, wat grotere huisjes voor meer personen en twee super-de-luxe huizen. Wij hebben het allergrootste huis wat ze hebben en het is echt bizar. Op het moment dat ik dit schrijf lig ik in de zon op ons privé terras met zwembad, met enorme loungebanken en ligstoelen en kijk ik uit op een kleine kudde Nyala’s en Warthogs. Ons huis heeft maarliefst 3 slaapkamers, drie badkamers, twee buitendouches, een keuken ter grootte van ongeveer mijn huis, een mega woonkamer en dus dat terras. Ik begrijp niet helemaal hoe we hier precies aan zijn gekomen, want het is nogal duur om hier te overnachten en ondanks dat deze reis natuurlijk niet supergoedkoop was, heb ik niet het idee dat het in ons budget valt. Anyways, we klagen uiteraard niet want het is onwijs tof om zoiets mee te maken. Het maakt de ervaring wel echt compleet!

In ons verblijf zitten 4 gamedrives (safaritours in een jeep) door het park, en drie keer per dag eten in het restaurant inclusief. Ook de drankjes en die je tijdens de gamedrives krijgt als je even pauze hebt krijgen we erbij. Super luxe voelt dat! Na de lunch hebben we lekker even van de zon en het zwembad genoten en om 16:00 was het tijd voor de eerste gamedrive. Samen met onze ranger Rebecca gingen we uitgerust met een mega zaklamp op pad. Het betrof namelijk een sunset gamedrive! Het weer betrok een beetje en voor we het wisten zaten we in een lekkere tropische regenbui, onder de poncho’s in de open jeep. Rebecca is mega enthousiast en nog blijer dan wij met de dieren die we zien. Al vrij snel kwamen we een zwarte (!) neushoorn tegen, wat heel bijzonder is want die zijn erg zeldzaam! Ook zagen we een Zuni (nog nooit gerapporteerd in het reservaat) en een Jakhals, die zich ook niet vaak laat zien. Verder zagen we wat giraffen, een krokodil en een heleboel nijlpaarden, waarvan er twee tijdens onze borrel pauze uit het water kwamen. Helaas geen leeuwen en Luipaarden vandaag, maar door Rebecca’s enthousiasme en de toffe omgeving maakte dat helemaal niks uit.

Na de drive was het tijd voor het diner! Drie gangen, super verzorgd, lekker wijntje erbij, topavond. We praatten nog wat na over de drive met twee andere Nederlanders die bij ons in de auto zaten, die wel Luipaarden en Cheeta’s (Jachtluipaarden) hadden gezien, maar nog geen leeuwen. Die hadden wij natuurlijk wel al gezien; maar omdat het de dag erna hun laatste drive zou zijn zou Rebecca alles op alles zetten om ze te vinden. Met dat in ons achterhoofd werden we teruggebracht naar ons huis door een ranger (je mag hier ‘s avonds absoluut niet alleen lopen) en ging ik maar weer eens in een van de baden (ook met uitzicht naar buiten uiteraard, er zitten superveel ramen in het huis zodat je dieren kunt bekijken als je op de wc zit bijvoorbeeld. Daarna was het tijd voor een kruiswoordraadsel en een goede nachtrust, want de wekker ging om 04:40!

04:40 dus, en eigenlijk waren we meteen best prima wakker. Snel aankleden (toch een beetje wat warms, want het kan nog zo warm zijn buiten, door de wind in zo’n jeep is het toch altijd fris) en om 05:00 zaten we in de lounge, voor een kopje koffie of thee en muffins. Om 05:30 stipt zat ons autootje weer vol en Rebecca ging vol goede moed weer met ons op pad. Dennis en ik zaten dit keer voorin, met goed uitzicht op zowel de opkomende zon, als de uitgestrekte vlakte die dit park rijk is. Al vrij snel zagen we (weer!!) een zwarte neushoorn, een groot mannetje dit keer. In dit park halen ze de hoorns van de neushoorns er onder narcose af. Ze worden dan beschoten met een verdovingspijl en de hoorn wordt er dan door een gespecialiseerde arts afgehaald. Hier voelen ze niks van! Het is echter wel erg belangrijk voor de neushoorns, omdat ze in Azië geloven dat de stoffen in zo’n hoorn werken als medicijn tegen kanker. Het is aangetoond dat dat niet klopt, maar ze (stropers) proberen op alle mogelijke manieren parken in te sneaken, neushoorns neer te schieten, de hoorn eraf te zagen en vervolgens gewoon weg te gaan. Hierdoor daalt de populatie neushoorns in Zuid Afrika drastisch en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het is daarom erg goed dat ze dat in dit park willen voorkomen door deze stropers voor te zijn. De foto’s van de neushoorns van hier die ik heb, zijn dan ook zonder grote hoorns.

Goed, verder naar de gamedrive. We waren best goed op weg voor het luipaard, we roken zelfs het afgebakende territorium, toen we ook opeens door een enorme kudde impala’s, zebra’s en giraffen kwamen. Als ze zo groeperen betekent het meestal dat er gevaar dreigt, dus zijn we daar even gebleven (wederom prachtige foto’s gemaakt), maar helaas, geen roofdier dat zich liet zien. Toen werd er op de portofoon geroepen dat er leeuwen gesignaleerd werden, een vrij groot stuk van waar wij waren. Rebecca herinnerde zich haar belofte uiteraard en scheurde erheen. Onderweg zagen we wel nog giraffen, buffels en wat andere kleine diertjes, maar we gingen voor de leeuwen. Toen we in het gebied waren werd iedereen langzaam stiller. En ja hoor, we reden een hoek om en daar lagen twee prachtige leeuwen vrouwtjes, te genieten van het zonnetje. Geweldig om te zien! We hebben er een tijdje naar zitten kijken tot één van de twee opstond en de ander gebaarde mee te gaan. Na een tijdje reden we erachteraan en vonden we ze terug, in de jachthouding. Ze hadden namelijk een groep sappige kudu’s op het oog! Helaas had één van de Kudu’s ze door en omdat we vrij ver van het kamp waren moesten we dus langzaamaan terugrijden. Op de weg terug stopten we nog héél snel voor een kopje koffie, wat we uiteindelijk in de auto hebben opgedronken, zagen we struisvogels, nog meer giraffen en een schildpad. Het park is zo prachtig en onwijs divers, had hier nog wel een week willen blijven, haha.

Een half uur te laat, maar vol enthousiasme schoof onze hele groep aan bij het ontbijt en kletsten we nog wat na over de rit. Inmiddels was de temperatuur aardig gestegen en kon ik niet wachten om met een boekje bij het zwembad te gaan liggen, want van zo’n eigen huisje moet je wel even genieten natuurlijk. De hele ochtend hebben we ons vermaakt bij het zwembad en heeft mijn actioncamera zijn waterdichtheid maar weer bewezen. Om 13:30 schoven we aan bij de lunch, die weer heerlijk was (je kan niet kiezen, je krijgt gewoon wat ze hebben en vandaag was het heerlijke vis) en mochten we onze keuze voor het avondeten doorgeven. Daarna konden we nog twee uurtjes relaxen bij ons huisje voor de avond drive zou beginnen.

Om 16:00 ging de Sunset drive weer van start, en de stralende blauwe lucht beloofde niets dan een mooie zonsondergang. Vol goede moed gingen we weer op pad, om na 10 meter vól op de rem te gaan voor een bijzondere vogel die Rebecca nog niet eerder gezien had. Ze was weer helemaal enthousiast en de sfeer zat er goed in. Het was een vrij rustige drive, met een heleboel impala’s Nyala’s, een paar giraffen, wildebeesten, nijlpaarden en wat kleinere antilopesoorten. We stopten tijdens de échte zonsondergang voor de “sundowner”, een drankje met een hapje midden in het reservaat (nadat we een goeie poging hadden gedaan een mannetjesleeuw te tracken, helaas niet gelukt). We stonden lekker te kletsen, we waren namelijk maar met z’n vieren in totaal, toen Rebecca opeens met een spelletje kwam. Het schijnt een echte sport te zijn hier in Zuid Afrika, en het heet, nee echt geen grap : bok drol spoeg. Fijn dat het Afrikaans op Nederlands lijkt in deze, want het is namelijk een wedstrijdje bok drollen spugen. Yes. Het klinkt echt veel viezer dan het is; maar we hebben ons laten overhalen mee te doen. Die keutels zijn eigenlijk niks meer dan gedroogd gras (ja, ik weet het, het klinkt echt vies maar het viel echt mee!!!) Uiteraard heb ik gewonnen (zoals papa en Julia vast al hadden verwacht). Ben ook zo’n ster in spelletjes.. weet niet of ik daar in deze trots op moet zijn.

Inmiddels hadden we genoeg prachtige foto’s van de zonsondergang gemaakt en vervolgden we onze weg door het park. Het werd langzaamaan donkerder en de grote lamp kwam weer tevoorschijn op het moment dat we aan onze eigen ogen niet genoeg hadden. Een paar keer dachten we ogen te zien, soms waren het daka’s (kleine antilopes) en soms mini spinnen, die reflecteren in het licht. Ik mocht ook bijschijnen en op een gegeven moment hoorden we een vaag, voor ons vreemd, geluid. Ik meende vrij snel een brul of roep van een katachtige te herkennen, en ook Rebecca dacht het te horen. De motor ging uit, stonden we in het pikdonker te luisteren naar een duidelijke roep van een, ja echt, LUIPAARD!! We vonden hem met het licht en konden hem duidelijk zien. Zijn gebrul was volgend Rebecca echter enigszins agressief, en hij begon uit de bosjes te komen. Rebecca besloot daarom door te rijden, want een agressief luipaard wil je zeker weten niet in de buurt hebben. Maar zó tof deze ervaring, zó echt en zó bijzonder. Helemaal vol van enthousiasme kwamen we terug bij het kamp, waar ook de andere auto (er zijn maar twee auto’s van deze Lodge en je komt, in tegenstelling tot in het Krugerpark, ook niemand tegen onderweg) een fantastische rit had gehad met een groep van 5 leeuwen. Het diner erna was buiten georganiseerd, aan mooi gedekte tafeltjes langs het kampvuur. Daarna was het weer tijd voor een warm bad, en daarna een lekker bed. De volgende ochtend ging de wekker namelijk gewoon weer om 04:40, voor de laatste game drive.

Op het moment dat ik deze blog eindig zitten we weer in de lounge met thee en muffins, voor de laatste sunrise drive. Het was hier prachtig, en een overgetelijke ervaring (en twee dagen WiFi loos leven is ook wel eens lekker)

Na de laatste drive gaan we ontbijten, inpakken en ons prachtige huis verlaten voor de stad; Durban! Eens kijken of daar wat te duiken valt!

Liefs,
Elana en Dennis