Etosha Avonturen, dieren spotten!
Door: Elana
Blijf op de hoogte en volg Elana
16 Oktober 2019 | Namibië, Omuthitugwonyama
De volgende ochtend ging de wekker om half 6, want om vijf voor half 7 gaat de poort open en wilden wij vertrekken! Snel ontbijtje bij zonsopgang, tentje inpakken, bandenspanning checken en aanpassen (alle banden bleken een beetje te zacht.. Hadden we nog vaker moeten checken!) en go! We hadden van een ranger gehoord dat er een leeuw van een neushoorn karkas aan het smikkelen was, maar helaas was die al weg toen wij kwamen. Het karkas was nog bijna intact, en we denken, gezien als het een leeuwenprooi was geweest ze hem niet hadden verlaten, dat het het werk van een stroper is... Echt sneu en niet oké dat dat nog steeds gebeurt. We namen een omweg terug naar het kamp voor koffie (bleek je nergens te kunnen halen maar oké) en een snackje voor we door zouden rijden naar Halali, de tweede camping in het park. We namen een kleine detour waarover ik had gelezen dat er vaak olifanten waren, en we zagen ze ook echt! Ze wandelden naast en over de weg, zo cool! Afrikaanse olifanten zijn gigantisch, blijft heel bijzonder van zo dichtbij. Verder zagen we weer kuddes springbokken, een paar steenbokken, impalas, zebras, wildebeesten en giraffen. Ook zagen we een paar kudus dit keer! Verder was er helaas niet zoveel te beleven, het was natuurlijk ook superwarm, dus de meeste beesten trekken zich dan terug in de schaduw en bij de ontstane waterpoeltjes. We waren ruim op tijd terug, want we hadden een night drive geboekt, wat betekent dat je in een Jeep met een ranger in het donker gaat speuren naar dieren. Na het eten maakten we ons klaar, maar eigenlijk meteen zei hij dat het erg lastig zou worden, en als het zou gaan regenen, we meteen terug moesten vanwege de lamp die direct aan de batterij van de auto vast zat. Hm. Beetje een domper, zo gelijk (al helemaal als je bedenkt dat het best wel prijzig is, zo'n drive, maar goed, het is de enige optie als je na zonsondergang in het park wil komen). Gelukkig konden we de drive gewoon afmaken en zagen we een hoop zwarte neushoorns (ook van dichtbij, heel cool!), een cape fox en een genetta en wat andere kleine dieren en antilopes, maar het was angstvallig stil bij alle waterholes. Blij met de neushoorns maar toch een beetje vervelend dat het verder niet zoveel soeps was geweest besloten we naar het waterhole te lopen na de drive. Het hoort er toch een beetje bij, als we zekerheid hadden gewild hadden we naar een privereservaat met omheining of dierentuin moeten gaan haha. We zaten lekker te kijken naar wat jakhalzen en vogeltjes, en na een half uurtje waren we eigenlijk nog maar de enigen over. We hadden ook besloten bijna te gaan, maar ik zei "nog vijf minuutjes". Na drie minuten kwam er ineens een mannetjesleeuw mijn gezichtsveld binnen geslopen, ik kon het eerst echt niet geloven!! Maar het was er echt een, en zo prachtig en bizar om die van dichtbij te zien in het donker! Beetje spannend was het wel, en al snel hadden andere mensen het gebrul gehoord en stroomde het hele waterhole weer vol. De leeuw verdween en kwam niet terug, maar bleef geluid maken. Mensen probeerden met zaklampen te schijnen (heel dom, dan jaag je ze dus weg...) en stiekem wel een beetje grappig dat geduld beloond wordt en alles snel snel willen zien dus niet. Na 20 minuutjes diepe rust in het waterhole liepen wij ook terug naar de camping, voor wederom een kort nachtje. We hoorden in ons tentje de leeuw en de jakhalzen roepen, heel gaaf maar ook een beetje spannend!
De wekker weer om half 6, en als georganiseerde kampeerders waren we dit keer zelfs te vroeg klaar met alles! Toen de poort open ging stoven wij erdoorheen, op voor onze morning drive. We wilden naar een specifiek waterhole (er was namelijk geen regen meer gevallen!), maar reden ineens op een hele andere weg. We merkten meteen dat nu het niet geregend had, de waterholes veel drukker waren! Overal dieren, dus dat was wel heel leuk. Nog geen katten, waar we wel echt naar op zoek waren, maar we vonden de drukte om ons heen ook wel gezellig. Ook zagen we weer veel olifanten, spotte ik van heel ver een neushoorn (ik dacht dat het een steen was maar toch even de verrekijker gepakt, bingo! Echt een uitvinding zo'n verrekijker mee, dankjewel papa!). We reden ook even naar het uitkijkpunt over de zoutvlakte, was ook wel bijzonder. Je ziet gewoon niets dan groengrijze vlakte, voor kilometers lang. Niet te lang bij stilgestaan, want het was inmiddels 35 graden en we wilden voor de lunch en de grote hitte bij Namutoni, ons laatste kamp, zijn. Tussen de middag in die hitte doen die dieren sowieso niks behalve in de schaduw staan, dus dan valt er ook niet veel te zien. Wij hebben lekker gegeten (hoewel het eten bijna van de tafel af waaide in het begin) en in het zwembad gelegen. Om vier uur zijn we weer in de auto gestapt voor onze afternoon drive. En dat was een héle goede! We zagen een troep hyenas bij het eerste waterhole, die lekker gingen zwemmen. Ook zagen we wrattenzwijntjes, die vind ik zo schattig, eindelijk Dikdiks (die zijn nog schattiger, de minuscule versie van een antilope), weer olifanten en als klap op de vuurpijl een Cheetah met prooi! Zo gaaf! We reden naar verschillende waterholes, kwamen ook veel hartebeesten tegen (hadden we ook nog niet eerder gezien) en overal waren bijzondere dieren. Om tien voor 7 crossten we de poort weer door, super blij met wat we gezien hadden. Tijd voor eten en deze blog (die toch wel erg lang is geworden, oeps!). We gaan zo lekker een biertje drinken bij het waterhole van deze camping(nog een kleine sidenote over de campings in het park, wij vinden het niet echt heel chill. Vooral de eerste twee waren qua hygiëne echt niet oké, en het personeel kijkt je nog net niet van tafel. Het is dat de ligging prachtig is, maar voor de mensen of het eten hoef je 't hier niet te doen. Namutoni, waar we nu zitten, is wel schoon, wat kleiner en de mensen zijn vriendelijk. Een hele verademing!) dus de rest van onze dier avonturen komen later!Ik ben vast ook dingen vergeten, er gebeurt ook zoveel..
Liefs,
Elana en Dennis
-
16 Oktober 2019 - 22:37
Mama:
Hahaja, zo veel gebeurd en meegemaakt zeg, en je schrijft waarschijnlijk alles ook zo snel op dat ik als een sneltrein aan het lezen ben.. om maar niks te willen missen, niet normaal. Ik noemde ons weekend: 'Rome te voet' zoveel mogelijk kunnen doen in 2 dagen en al kapot aankomen na 1 dag..
Tis dat jullie Namibië per auto doen, zoveel mogelijk zien, namelijk alles is leuk, kapot aankomen, de auto dan gelukkig, en weer door... Misschien kun jullie thuis even uithijgen!? Vakantie nodig? ;)
XMAM -
19 Oktober 2019 - 17:08
Peter B.:
“We gaan zo lekker een biertje drinken bij de waterhole etc...” Kan me zo voorstellen dat je daar dan wel even trek in heb, na al dat “werken” in dat National Park. Ongelooflijk wat een tempo om al die “ beessies” te willen zien.
Die nachtelijke uitstapjes met of zonder ranger vallen niet mee, omdat er niet altijd iets te zien is, begrijp ik. Maar jullie hebben zoveel gezien!
Cape fox, genetta’s, scrubhares, oryxen, en nog zo veel meer......., Hier te lande hebben we te maken met ordinaire muizen, poepende katten op onze galerij, ratten, houtduiven etc..
Hier moeten we ‘t mee te doen.
Jullie moeten nog maar eens wat foto’s laten zien van die beesten in Namibië.
Nog even, zet ‘m op, hou je taai.
Peter B.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley